W naszej miejscowości znajduje się siedem (7) przydrożnych krzyży. Trzy krzyże znajdują się na ulicy, zwyczajowo nazywanej Starą Wsią. Dwa na początku ulicy, w pobliżu posesji Józefa Dudka, natomiast trzeci przy posesji Jana Panasiuka. Na ulicy zwanej Dworem usytuowany jest kolejny krzyż; naprzeciw posesji Stanisława Portki. Na ulicy Horodło - Strzyżów, na wzgórku po byłej cerkwi stoi krzyż główny (obok posesji Jana Zająca). Druga figura tej ulicy usytuowana jest przy skrzyżowaniu z drogą na kolonię( za posesją Jacka Kidaja). Ostatni krzyż ustawiony jest u wylotu drogi Kol. Hrebenne, naprzeciw posesji Bolesława Sulowskiego.
Pierwsze cztery fotografie w galerii, ukazują najstarszą figurę krzyża, którą według relacji nieżyjących już mieszkańców, ustawiano przy dawnym trakcie Horodło, Hrebenne, Ciołki, Moroczyn, Hrubieszów (była to najkrótsza droga z Horodła do Hrubieszowa), jako wotum dziękczynne za zwycięstwo w wojnie polsko - bolszewickiej 1920 r. Z lat dziecięcych przypominam sobie słowa, śp. Marii Portaka (Maryni), która twierdziła, że krzyż ten ustawiono na miejscu figury, którą ufundowała wieś po zakończeniu zarazy morwowej , która dziesiątkowała mieszkańców wsi na przełomie XVI / XVIII w. Z tych informacji, nie potwierdzonych dokumentami wynika, że widoczny na fotografiach krzyż ustawiono w miejsce krzyża istniejącego wcześniej. Przy wschodniej stronie, pomiędzy posesją Atoniego Sokołowskiego i Józefa Dudka znajduje się figura,( patrz gal.fot. 5 i 6) którą ustawiono w roku /uzgodnić/. Szyny na wykonanie krzyża ofiarował, wspomniany wcześniej, Antoni Sokołowski, natomiast prace spawalnicze były dziełem Mirosława Dudka. przy ustawieniu krzyża pracowali: Sławoj Brzozowski, Antoni Sokołowski, Stefan Kogutowski, Józef Dudek oraz Ryszard Patkowski, który wykonał ogrodzenie. Kolejna figura Starego Hrebennego umiejscowiona jest na wzgórzu przy posesji Jana Panasiuka.( patrz. gal. fot.). Obecny metalowy krzyż wykonał Mirosław Dudek i ustawiono go w 1979 r. w miejsce starej drewnianej figury, którą wykonał Karol Dejer, w 1945 r., jako wotum dziękczynne za uratowanie życia w czasie rzezi wołyńskiej rodziny Dejerów i kilku innych rodzin przybyłych zza Buga /m.in. Niedźwiedziów, Iwanów, Zienkiewiczów, Stadnickich/. Nowa figurę ustawiali: T. Dejer, K. Dejer, W. Zienkiewicz, M. Dudek. J. Panasiuk, T. Palonka,T. Niedźwiedź, Z. Patyjewicz, E. Watrak.